17.Հունվար.2018
Ալեքսանդր Մարկարով. «Խորհրդարանական ձևը հնարավորություն է տալիս կառուցել ժողովրդավարական երկիր, պայմաններ ստեղծել քաղաքական կուսակցությունների համար».... Կարեն Չիլինգարյան. «Թանկացումները շարունակվելու են». «Փաստ» Կոնսեսուսի ինչ–որ մոդել պետք է լինի. «Փաստ» Երկու բնակարան, երկու մեքենա 34–ամյա պաշտոնյայի ունեցվածքում. «Փաստ»
Ալեքսանդր Մարկարով. «Խորհրդարանական ձևը հնարա... Տեսեք, թե ինչպես է հնարամիտ երիտասարդը ճանապա... Կարեն Չիլինգարյան. «Թանկացումները շարունակվել... «Բանակում» սերիալի Քաջիկի գեղեցիկ ընտանիքը. Ֆ... Կոնսեսուսի ինչ–որ մոդել պետք է լինի. «Փաստ» Երկու բնակարան, երկու մեքենա 34–ամյա պաշտոնյա... ՕՀՎ վարչության պետի ունեցվածքում 4 անշարժ գու... Շանթարգելի ու ընթացք հաղորդող վարորդի անհրաժե... ՊՆ–ի հետ պայմանագրի մերժումը հիասթափեցրել է ս... Սարո Սարոյան. «Նախագահի պաշտոնը լավ խայծ է». ... Նոր Սահմանադրությամբ Հայաստանի Հանրապետությու... Ստեփան Սաֆարյան. «Ճիշտ քարոզարշավի դեպքում հն... Նախարարն իրենից անկախ «սուտ է դուրս եկել». «Փ... Խեղճ համայնքապետեր. ծրագրի 30%–ի փողը դու տու... 30 արծաթի դիմաց պատրաստ է անգամ հայրենիքը վաճ... Գագիկ Ծառուկյանը լրագրողների հետ հանդիպման ժա... Քաղաքական դաշտում դիրքային պայքարը երբեք չի դ... Հսկա կետն իր կյանքի վերջին րոպեներին իրեն դու... Այն տարիները, որոնք անցկացրեցի կալանավայրում,... Ողբերգական վթար Մյասնիկյան պողոտայում. մահացե... Արցախում զոհված զինվորը ՊԲ ծառայության պետերի... «Պապա, մի՛ արա…». խոպանչի ամուսինը երեք երեխա... Ծառուկյան խմբակցությունն անցկացրել է նիստ՝ խմ... Արցախում զինվոր է զոհվել Մոտենում են ժամանակները, պարոնա՛յք. «Փաստ»

Իրանը ո՛չ Իրաք է, ո՛չ Սիրիա է, կամ էլ արաբական այլ պետություն է.... «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Մեր հյուրն է միջազգայնագետ Սուրեն Սարգսյանը

– Պարոն Սարգսյան, 2017 թվականի ավարտը բավականին լուրջ իրադարձություններով նշանավորվեց: Թրամփը Երուսաղեմը ճանաչեց որպես Իսրայելի մայրաքաղաք, իսկ Իրանում էլ բարձրացան ժողովրդական ընդվզումի բավականին հզոր ալիքներ:

Նկատի ունենալով վերջիններս, կարո՞ղ ենք եզրակացնել, որ 2018–ին տեղի կունենան աշխարհաքաղաքական կտրուկ զարգացումներ:

– Բնականաբար, կարող ենք և այդպես ասել: Որովհետև Թրամփն իր էությամբ, քաղաքական հայացքներով ու քաղաքական գործունեությամբ էապես տարբերվում է ԱՄՆ նախորդ բոլոր նախագահներից: Քաղաքական որոշումներն էլ կայացվում են այլ ձևով ու ձևաչափով: Իսկ այդ որոշումներն աշխարհի տարբեր երկրներում ու տարածաշրջաններում ընթացող գործընթացների վրա մշտապես ունեցել են ազդեցություն: Բնականաբար, շարունակելու են նաև ունենալ:

Իսկ մասնավորապես Երուսաղեմի ճանաչումը, որպես Իսրայելի մայրաքաղաք, լուրջ ազդեցություն է թողնելու ամբողջ Մերձավոր Արևելքում ընթացող քաղաքականության վրա:

– Իսկ այս որոշումն օրինաչա՞փ էր, թե այն կապենք Թրամփի, որպես քաղաքական գործչի, խառնվածքի հետ, այն ընդամենը սպոնտան հայտարարություն էր նրա կողմից արված:

– Այն տարվող ընդհանուր քաղաքական գիծ է: Պարզապես ընդամենը Թրամփը որոշել է ոչ թե անձամբ մասնակցել տարածաշրջանում ընթացող գործընթացներին, այլ իր սեփական ֆինանսավորմամբ և աջակցությամբ այդ գործը տալ Սաուդյան Արաբիային ու Իսրայելին:

Այսինքն՝ այսպես լինի. նա տարածաշրջանի գործընթացների մեջ ներգրավվածություն չունենա, բայց միաժամանակ կարողանա երրորդ պետությունների միջոցով պաշտպանել ու առաջ տանել սեփական շահերը:

– Այս իրավիճակն ի՞նչ կարժենա մեր երկրի համար: Մենք այդքան հեռու չենք այդ տարածաշրջանից:

– Նախ պետք է փորձենք հասկանալ վերջնանպատակը՝ թե ի՞նչ են ուզում անել Մերձավոր Արևելքում, ի վերջո:

Ըստ իս, մեր տարածաշրջանում Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների թիվ մեկ խնդիրն Իրանն է: Իսկ վերջինս սահմանակից և բարեկամ պետություն է մեզ համար: Ուստի, բնական է, որ այս երկրում տեղի ունեցող ցանկացած ցնցումներ բացասական ազդեցություն են ունենալու Հայաստանի վրա և՛ քաղաքական, և՛ տնտեսական առումներով:

Այնպես որ, դրական ակնկալիքներ մենք չպետք է ունենանք, եթե հարևան Իրանում լարվածությունն աճի:

– Իսկ ներքին տրամաբանական կապ տեսնե՞նք այս երկու իրադարձությունների միջև՝ Երուսաղեմը որպես Իսրայելի մայրաքաղաք ճանաչելու և Իրանում զանգվածային սոցիալական ընդվզումների միջև:

– Գործընթացներին պետք է նայել տարածաշրջանային պրիզմայի միջով: Բանն այն է, որ Իրանում տեղի ունեցող բողոքների ու ցույցերի ալիքը կրում էր սոցիալական բնույթ: Փողոցներ ու հրապարակներ դուրս եկած մարդիկ միայն բարձրացրեցին սոցիալական խնդիրներ: Բայց ցույցերի այդ ալիքը երկարատև չեղավ, այն, ըստ էության, շուտ նահանջեց:

Բնականաբար, այս իրադարձություններից փորձեցին նաև սեփական «օգուտը» քաղել մի շարք լրատվամիջոցներ, առանձին պետություններ, քաղաքական հոսքեր և քաղաքական գործիչներ:

Բայց, իհարկե, շարժման բնույթը սոցիալական էր, և այն չէր կարող արաբական գարուն դառնալ կամ համանման հետևանքներ ունենալ:

– Ինչպե՞ս եք վերաբերվում այն տեսակետներին, թե դա կազմակերպված էր դրսի համապատասխան ուժերի կողմից: Դա ձեզ հավաստի՞ է թվում:

– Անշուշտ, միջազգային մամուլն ակտիվորեն անդրադարձավ այս հարցին ու անգամ փորձեց սրել իրավիճակը: Այն մեկնաբանել առավել սրությամբ ու ներկայացնել որպես դժվարին իրավիճակ Իրանի համար:

Սակայն, փառք Աստծո, մենք ականատես եղանք, որ իրավիճակն այդքան էլ բարդ չէր, և ամեն ինչ արագորեն հանդարտվեց:

Եվ այս առումով պետք է դիտարկել, թե առանձնապես ո՞ր պետության լրատվամիջոցներն են առավել ներգրավված եղել իրավիճակը լուսաբանելու, առավել ևս՝ կողմնակալ լուսաբանելու մեջ: Այդ դեպքում կարող է պարզվել ընդհանուր պատկերը, արդեն նաև կարող ենք հասկանալ, թե ինչի հետ գործ ունենք:

– Իսկ ի՞նչ եք կարծում՝ այս իրադարձությունները կարո՞ղ են ծառայել որպես հիմք աշխարհաքաղաքական նոր զարգացումների համար: Թե մտածենք, որ հանգավ կրակը:

– Իրանում ես չեմ կանխատեսում բողոքների ու ցույցերի հետագա լուրջ ալիքներ: Ոչ էլ կանխատեսում եմ արաբական գարնան սցենարի կրկնություն այս երկրում:

Բանն այն է, որ Իրանը ո՛չ Իրաք է, ո՛չ Սիրիա է, կամ էլ արաբական այլ պետություն է, որտեղ հեշտությամբ հնարավոր լինի իրականացնել հեղափոխություն: Թեկուզ ստեղծել լարված կամ ծայրահե՛ղ լարված իրավիճակ:

 

Շարունակությունը՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում

 

 

website by Sargssyan