28.Հունիս.2017
Օրական 10-12.000 դրամով բանվորություն եմ արել. Բեն Ավետիսյան (տեսանյութ) Ամուսնական այս զույգին դատել են ավելի քան 2340 տարի ժամկետով. Երբ իմանաք պատճառը, կկարծեք, որ դա քիչ է Սրանց համար Հայաստանից արտագաղթածների սեփական հողերը հարկադիր կվաճառվեն. «Փաստ» Լուսիկ Ագուլեցի. «Արվեստը մրցություն է, այն մաղի պես մի բան է, պիտի լցնել փլավքամու մեջ, մաղել, որպեսզի միջից ամենախոշորը դուրս գա». «Փաստ»
Ինչպես կոտրել Wi-Fi-ի գաղտնաբառը Օրական 10-12.000 դրամով բանվորություն եմ արել... Կաշառք պահանջելու վերաբերյալ նյութերն ուղարկվ... Իրազեկում՝ ճամփորդել ցանկացողների համար Հայ քաղաքական գործիչների մանկությունն ու երիտ... Լողազգեստով Քիմ Քարդաշյանը հմայում է իր կազմվ... Վտանգավոր վիրուս կա. Սամվել Մարտիրոսյանը զգու... Գավառում որդին դանակը խրել է մոր պարանոցն ու ... Նոր ու բարդ իրավիճակ սահմանին. Ինչ է սպասվում... Ռուբեն Վարդանյանը շուտով նոր բիզնես կենտրոն կ... Ամուսնական այս զույգին դատել են ավելի քան 234... Կրծքով կերակրելու ժամանակ՝ երեխան պատահմամբ կ... Ինչպես են անցնում ռուս երիտասարդների «բանակի ... Ահա, թե ինչպիսի՞ն էին «Մերժվածը» հեռուստասերի... կույր երեխան երգում է Արմենչիկի երգը չիմանալո... Հայաստանից արտագաղթածների սեփական հողերը հարկ... «Իչայացավ». Հմայիչ դերասանուհի Միլենա Վարդանյ... Արգելված թեմայի մասին խոսեց Թուրքիայի ամենահա... Չինաստանում ընտրել են ամենագեղեցիկ բարեմասնու... Լուսիկ Ագուլեցի. «Արվեստը մրցություն է, այն մ... Պատգամավոր Հարությունյանը 3 ընկերություններու... Արտահանողների համար ծիրանի սպառման հնարավորու... Միհրան Պողոսյանն ընդհանուր հասարակական և արտա... Հայկական քաղաքական մտքի համատեղման անհրաժեշտո... Ավետիք Իշխանյան. «Այսօրվանից Արարատ Խանդոյանի...

Ադամ Ռապա. «Գլոբալացումը բնաջնջում է բնիկ մշակույթներն ամբողջ աշխարհում»

Բացառիկ հարցազրույց աշխարհահռչակ շեփորահար Ադամ Ռապայի հետ

Հայաստանի պետական ջազ նվագախմբի հետ Երևանում ժամանակին հանդես եկավ աշխարհահռչակ շեփորահար Ադամ Ռապան: Հայ հանդիսատեսին հիացրին ոչ միայն Ռապայի կատարողական արվեստը, այլ նաև նրա ստեղծագործությունները, որոնք անասելի հուզում են, ու նաև՝ ոգեշնչում: Ռապան նաև ճանաչված մանկավարժ է և վիդեոդասերի սկավառակներ է թողել Հայաստանի ուսումնական հաստատություններին: Մեր թղթակիցը կապվեց Բոստոն` Ադամ Ռապայի հետ, և աշխարհահռչակ շեփորահարը սիրով համաձայնեց պատասխանել մեր հարցերին:

– Եթե երաժիշտ չդառնայիք, ի՞նչ մասնագիտություն կընտրեիք:

– Չեմ պատկերացնում, թե կընտրեի որևէ այլ բան, քան երաժիշտ լինելը: Այնքան անիրատեսական է ընտրել երկրորդ տարբերակը: Ես միշտ երաժիշտ եմ եղել, դեռ մանկուց: Դա պարզապես կարիերա չէ, դա ապրելակերպ է, աշխարհի հետ հաղորդակցվելու միջոց: Իհարկե, կան այլ բաներ ևս, որ սիրում եմ անել, բայց ես պարզապես անկարող կլինեի այլ մասնագիտություն ունենալ:

– Երբևէ դուդուկ նվագե՞լ եք:


– Թեև դուդուկի բազմաթիվ ձայնագրություններ եմ լսել, երբեք չեմ փորձել նվագել այն: Սակայն, Հայաստան իմ ուղևորության ժամանակ մի դուդուկ եմ ձեռք բերել, այնպես որ, միանշանակ է՝ պետք է փորձեմ:

– Երևանում ի՞նչը հավանեցիք:


– Երևանը շատ դուր եկավ ինձ: Բացօթյա առևտուրը հաճելի էր, հատկապես՝ նկարների բացօթյա ցուցահանդես–վաճառքը: Շատ քիչ քաղաքներ ունեն նման բան: Ինձ դուր եկավ, որ քաղաքը շուտ չի քնում: Բազմաթիվ ռեստորաններ բաց էին բավական ուշ ժամերի, ինչը լավ է ինձ նման «բուի» համար: Ես նաև մեծ հաճույք ստացա ջրի մոտ հրաշալի ռեստորանում ճաշելիս, որտեղ վայելեցի խորովածի հայկական հրաշալի ավանդույթը գեղեցիկ միջավայրում:

– Ձեր բնավորության գլխավոր գիծն է...


– Երբ ես որոշում եմ ինչ–որ բան անել, ամբողջապես նվիրվում եմ դրան, լիովին պարտավորվում եմ անել այն հնարավորինս լավ: Եթե ոգևորված չեմ ինչ–որ բան անել, այն չարժե իմ ժամանակը և ջանքը: Իսկ եթե ոգևորված եմ` պատրաստ եմ աշխատել անհավատալիորեն լավ: Նույնիսկ եթե դա, ասենք, փոշեկուլ միացնել է, որտեղ իրականում կիրք լինել չի կարող, ես փորձում եմ լավագույնն անել: Ինչո՞ւ թերի անել ինչ–որ բան:

– Տղամարդու ո՞ր որակներն եք արժևորում:


– Որևէ մեկի հետ շփվելիս կամ աշխատելիս արժևորում եմ ազնվությունն ու բարեսրտությունը՝ ամեն ինչից վեր: Նույնիսկ եթե ինչ–որ մեկը բարի չէ, բայց անկեղծ է՝ նորմալ է: Ցանկանում եմ մարդիկ հստակ ասեն ինձ, թե ինչ են ուզում: Սա հեշտացնում է համագործակցությունը: Թաքուն օրակարգերն ու չասված ակնկալիքներն ամեն ինչ շատ ավելի բարդ են դարձնում, և ավելի քիչ՝ օգտակար: Ես հստակություն եմ սիրում, որպեսզի հասկանամ, թե ինչ կարող եմ անել լավագույնս՝ ցանկացած իրավիճակում: Սա վերաբերում է նաև վստահությանն ու հուսալիությանը: Եթե վստահ չես ինչ–որ մեկի գործողություններում կամ մտադրություններում, անհնար է վայելել փոխազդեցությունը: Իսկ բարեսրտություն նշանակում է այլոց հետ վարվել այնպես, ինչպես կցանկանայինք մեզ հետ վարվեն, եթե նույնիսկ նրանք տարբեր ապրելակերպ կամ այնպիսի արժեքներ ունեն, որոնք չեն համապատասխանում մեր սեփականին: Սա բոլորին հարգելու գլխավոր սկզբունքն է՝ չդատել, խտրականություն չդնել (ռասայական և այլն) և, իհարկե` չբռնանալ:

– Երջանկությունը Ձեր պատկերացմամբ:

– Լավ հարց է: Կփորձեմ կարճ պատասխանել: Երջանկությունն ինձ համար կյանքը սիրով ապրելն է: Ամենակարևորը սիրած էակ և լավ ընկերներ ունենալն է: Ու նաև, իմ երաժշտական բեղմնավոր փորձը, ճանապարհորդելը և այլ հնարավորությունները ինձ օգնում են երջանկացնել մարդկանց, ինչն էլ՝ երջանկացնում է ինձ:

– Ձեր սիրած բանաստեղծները...


– Ռումի, Պաբլո Ներուդա, Է. Է. Քամի

– Ի՞նչն եք ատում:


– Իրականում՝ ոչինչ չեմ ատում: Մաղթում եմ, որ աշխարհում բռնություն չլինի, ագահությունից և մարդկային այլ սարսափելի հատկանիշներից աշխարհն ազատ լինի, սակայն չէի ասի, թե ատում եմ դա: Դրանք գոյատևման բնազդներ են, որ հավասարակշռությունից դուրս են եկել: Այնուամենայնիվ, որոշ բաներ ահավոր ամոթալի եմ համարում մարդկային ցեղի համար՝ Ամերիկայի քաղաքական համակարգը, շարիաթի օրենքները, ռասիզմը, մարդկության անհեռատեսությունը բնապահպանական քաղաքականության մեջ, ինչպես նաև այն, որ գլոբալացումը բնաջնջում է բնիկ մշակույթներն ամբողջ աշխարհում, որպեսզի ճանապարհ բացի ավելի շատ McDonalds–ի ու The Gap–ի համար...

– Ինչի՞ համար եք զղջում:


– Որևէ բանի համար չեմ զղջում: Եթե անցյալի իրավիճակները և հնարավորությունները նույն ձևով կրկնվեին հիմա, նույն ընտրությունը չէի անի, սակայն ես գոհ եմ այն բանից, թե ուր եմ հասել և ինչ եմ անում, այնպես որ՝ ափսոսանք չունեմ: Իմ կյանքում որոշ ափսոսանք զգացել եմ ավելի վաղ, բայց մայրս «ջնջեց» դրանք մահից առաջ: Նա շատ նրբանկատորեն սովորեցրեց ինձ ամբողջովին ընդունել, թե ով եմ ես, ինչպիսին եմ եղել, ու նաև ընդունել այն ամենն ինչ տեղի է ունեցել իր կյանքում: Այդ ներողամտությունն ու ըմբռնումը օգնեցին ինձ շատ բաներ ընդունել ու բաց թողնել այս կյանքում:

– Ձեր հերոսներն իրական կյանքում:

– Առաջինը մայրս` Սանդրան: Նա շատ բան հնարավոր դարձրեց ինձ համար` չնայած երկար տարիների հիվանդությանն ու այլ դժվարություններին: Նա է ամենամեծ պատճառը, թե ինչպիսի մարդ ու երաժիշտ եմ ես այսօր: Շատ քչերին է բախտ վիճակվել ունենալ նման հրաշալի աջակցող և ոգևորող մայր: Մյուսը` ընկերս` Մայք Վելչը, ով աներևակայելի ոգևորող մարդ էր մինչ հաշմանդամ դառնալը, իսկ դժբախտ պատահարից հետո նա անհավատալի ուժ ու հաստատակամություն ցուցաբերեց: Հաջորդը` Դեյվիդ Մոնետեն, շեփոր ստեղծող մեծագույն վարպետն աշխարհում (բարեբախտաբար նաև իմ շեփորը ստեղծողը) ու իմ մտերիմ ընկերը: Նա ինձ շատ առումներով է օգնել, իմ երաժշտական ապագային հավատալով: Դեյվը մի յուրահատուկ շեփոր և անհամար մուշտուկներ է ստեղծել ինձ համար՝ անվճար: Մարդիկ կան, որ ունեն գաղափարներ, որոնք շատ ավելի մեծ են, քան այն գումարը կամ հնարավորությունը, որն անհրաժեշտ է այդ գաղափարները կյանքի կոչելու համար: Դեյվը այդպիսի գաղափարներով մարդ է:

Ո՞րն է ձեր նշանաբանը:


– Կարգախոսներ չունեմ, մի քանի չափանիշ կնշեմ, որոնց հետևում եմ կյանքում. «Ոսկե կանոնը»՝ «Դիմացինի հետ վարվիր այնպես, ինչպես կցանկանաս քեզ հետ վարվեն»:
Ռեյկիի ավանդույթում, որի ապաքինման համակարգը ես գործնականում կիրառում և սովորեցնում եմ, կա 5 սկզբունքների մի ցանկ` ամեն օր կատարելու համար.


1. Հենց այսօր ես չեմ զայրանա:


2. Հենց այսօր ես չեմ անհանգստանա:


3. Հենց այսօր ես կանեմ իմ աշխատանքն ազնվորեն:


4. Հենց այսօր ես կպատվեմ իմ ընտանիքը:


5. Հենց այսօր ես շնորհակալ կլինեմ իմ շատ օրհնությունների համար:

Ոչ ոք կատարյալ չէ և չի կարող իրականացնել հինգ սկզբունքն էլ ամեն օր, հատկապես առաջինը և երկրորդը, սակայն դրանք հիանալի նպատակներ են՝ մտքում ամեն օր ունենալու համար:

Աիդա Մարտիրոսյան

Past.am

loading...
website by Sargssyan