18.Դեկտեմբեր.2017
Ռուբեն Եգանյան. «Այս տարի աշխատանքային միգրացիայի ծավալներն աճել են». «Փաստ» Ինտրիգից այն կողմ. կարո՞ղ ենք հասնել մեկ շնչի հաշվով 10 հազար դոլար ՀՆԱ–ի. «Փաստ» Արարատի մարզում մասնագիտություն չունեցող անձինք կազմում են գործազուրկների թվաքանակի 64,7%–ը. «Փաստ» Զարթոնքի բնակիչները վարչապետի պատասխանին են սպասում. «Փաստ»
Խոշոր ու ողբերգական ավտովթար Լոռու մարզում. բ... ՇՈԿ.Իրականում երբ և ում պատճառով է ինքնասպան ... Մերի Մակարյանի տոնածառն այնքան մեծ է, որ նա ս... Գագիկ Սուրենյանի նոր հայտարարությունը կապված ... Ես չգիտեի ինչ բան է ամուսնական պարտականությու... Անժելա Սարգսյանը հղի է․ նա կլոր փորիկով լուսա... Պարզվել է, որ Լեո Մեսսին հայկական արմատներ ու... ՇՏԱՊ․ Ծեծի են ենթարկել Գագիկ Շամշյանին Ձեր հեռախոսը ունի 5 գաղտվի ֆունկցիա, որոնց մա... «Նա մահացավ ձեռքերիս մեջ. Ես չկարողացա ոչինչ ... Մի քանի րոպե է ինչ այս սկանդալային տեսանյութն... Հրաշամանուկ Վիգենը Վիգեն Սարգսյան. սկսնակ բոլշևիկի առաջին նոկաու... Այս վայելչակազմ կինը մանկապարտեզի դաստիարակ է... Մատուցողուհու արձագանքը, երբ տղան «ձեռք է գցո... ՔԻՉ ԱՌԱՋ ՏԽՈՒՐ ԼՈՒՐ ՀԱՄՈՎ ԶԱՌԱՅԻՑ Արտառոց դեպք Կոտայքի մարզում. 16-ամյա երեխան ... Նռան հատիկ. Ո՞ւմ կյանքի պատմությունն է պատմու... Գրանդ Քենդիի հայտնի ու սիրված գովազդի հերոսու... Թաթուլը Արամ Ասատրյանի մասին. ԲԱՑԱՌԻԿ ԿԱԴՐԵՐ ... Ինչ չի՛ կարելի երբեք անել դեկտեմբերի 31-ին՝ ը... Մի՞թե նման բան լինում է. տեսեք, թե ինչ է սկսվ... Ինչպես, ում կողմից և երբ է ստեղծվել համակարգի... F1 - F12. Ժամանակ խնայող նրբություններ, որ պե... ԲՀԿ նախագահ Գ.Ծառուկյանի հրավերով եվրոպացի պա...

Թուրքիան հրաժե՞շտ է տալիս ՆԱՏՕ–ին. «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

ՌԴ նախագահի ռազմատեխնիկական համագործակցության հարցերով օգնական Վլադիմիր Կոժինը հայտնել է, որ Մոսկվան ու Անկարան ստորագրել են С–400 զենիթահրթիռային համակարգերի մատակարարման պայմանագիրը: Նրա խոսքով, «պայմանագիրը պատրաստվում է իրագործման»: Նաև մանրամասնել է. «С–400–ը ամենաբարդ համակարգերից է, կազմված մի ամբողջ շարք տեխնիկական միջոցներից: Այնպես որ, կան բազմաթիվ նրբություններ: Կարող եմ միայն երաշխավորել, որ տվյալ պայմանագրով ընդունված բոլոր որոշումները խստիվ համապատասխանում են մեր ռազմավարական շահերին: Իսկ պայմանագիրը մեկնաբանելու գերակա իրավունքը պատկանում է պատվիրատուին»:

Մի քանի օր առաջ էլ Թուրքիայի նախագահ Էրդողանն էր հայտարարել, որ Անկարան արդեն փոխանցել է համակարգերի ձեռքբերման համար անհրաժեշտ գումարի առաջին կանխավճարը. «Կողմերը եկել են համաձայնության և ստորագրել են պայմանագիրը: Ռուսաստանը պատրաստ է դրա իրականացմանը»: Ընդ որում, թուրքական կողմը հատուկ նշել է, որ Մոսկվան Անկարային է փոխանցելու նաև С–400–ի տեխնոլոգիան: «Այդպիսով, Թուրքիան որոշիչ և բազմանշանակ քայլ է կատարում դեպի Ռուսաստանը: Իսկ Մոսկվայի համար «Աքույա» ատոմակայանի կառուցման նախագծից հետո զենիթային այդ համակարգերի ծրագրված մատակարարումները միտված են դեպի Թուրքիա ավելի խորը «ներթափանցելուն»,– կարծում է վերլուծաբան Ստանիսլավ Տարասովը:

Նոր զենքի առկայությունը Անկարայի ռազմական ստրատեգներին կստիպի էական շտկումներ կատարել սեփական ռազմական դոկտրինում, որոնք համապատասխան կլինեն այդ զենքի չափանիշներին և մարտական այն նոր խնդիրների կատարմանը, որոնց համար էլ դրանք կօգտագործվեն: Իսկ դա նշանակում է, որ С–400–ի գործարքը ոչ միայն շահութաբեր բիզնես է, այլ նաև համագործակցություն, որի հետևանքները կարող են տարածվել այլ ոլորտների վրա նույնպես: Մյուս կողմից էլ, ինչպես գրել է թուրքական «Sabah» թերթը, «մի երկրից, որտեղ 1962 թ. Կարիբյան ճգնաժամի օրերին ԱՄՆ–ն տեղակայել էր «Յուպիտեր» հրթիռներ ընդդեմ Ռուսաստանի, Թուրքիան դառնում է ՆԱՏՕ–ի առաջին երկիրը, որին Ռուսաստանը տալիս է С–400 համակարգեր»:

1985 թ.–ից Անկարան սկսել է ակտիվորեն փողեր ներդնել ռազմական տեխնոլոգիաների մշակման բնագավառում՝ արդյունաբերության համապատասխան ոլորտները զարգացնելու նպատակով, ինչպես նաև նրա համար, որ բավարարի պաշտպանության բնագավառում երկրի պահանջները: Միևնույն ժամանակ Թուրքիան հասկանում է, որ թե՛ տեխնիկական, թե՛ ֆինանսական նկատառումներից ելնելով՝ սեփական ռազմարդյունաբերական համալիրի զարգացման համար բավարար հզորություններ չունի: Ուստի նախընտրել է համատեղ արտադրանքի մշակման պայմանագրեր կնքել այլոց, նախևառաջ, արևմտյան գործընկերների և երկրների հետ: Ներկայում ռազմատեխնիկական ոլորտի նրա պահանջների 50 տոկոսն ապահովվում է ներքին արտադրանքի հաշվին: Բայց երկիրը չունի հակաօդային պաշտպանության մեծ հեռահարության համակարգեր, որոնք անկախ կլինեին ՆԱՏՕ–ից: Նախկինում դա Թուրքիային ձեռնտու էր: Հիմա արդեն՝ ոչ: «Առաջին օրը չէ, որ Անկարան համագործակցում է Վաշինգտոնի հետ, ու հնարավոր է՝ Մերձավոր արևելքի առաջին երկրներից է, որն զգացել է տարածաշրջանում ԱՄՆ–ի ազդեցության թուլացումն ու Ռուսաստանի դերի ուժգնացումը: Ուստի նրա աստիճանական շրջադարձը դեպի Ռուսաստան միանգամայն տրամաբանական է, թեպետ անոմալ է ՆԱՏՕ–ի հետ համագործակցության տեսանկյունից: Ո՞վ է պատրաստվում հարձակվել նրա վրա: Նախկինում պնդում էին, որ դա կարող է լինել Ռուսաստանը կամ Սիրիան: Իսկ հիմա՞»,– հարց է բարձրացնում Ս. Տարասովը:

2015–ի նոյեմբերին Ռուսաստանը С–400 համակարգեր էր տեղակայել Սիրիայի Խմեյմիմ ավիաբազայում: Այն ժամանակ պարզ էր, որ Ռուսաստանն այդպես արձագանքեց թուրք զինվորականների կողմից իր Су–24 կործանիչի ոչնչացմանը: Իսկ երբ Իրանն է ցանկանում ստանալ համապատասխան համակարգեր՝ նույնպես պարզ է, քանի որ նրան բացահայտորեն սպառնում են ռմբակոծել այն օբյեկտները, որոնք համարում են իրանական միջուկային ծրագրի մասնակից:

Մոսկվան սպառնալիք չի տեսնում Անկարային С–400 համակարգեր մատակարարելու հարցում, չնայած Թուրքիան ՆԱՏՕ–ի անդամ է: Թեպետ հասկանում է, որ այդ համակարգերի հայտնվելը Թուրքիայում կարող է լրջորեն ազդել Մերձավոր արևելքում և ընդհանրապես աշխարհում գլոբալ անվտանգության հարցերի վրա:

«Ինչ էլ ասեն, Անկարայի գործողությունները փաստում են ՆԱՏՕ–ում եղած ճգնաժամը, թեև Թուրքիան առայժմ ցանկություն չի հայտնում լքելու այդ դաշինքը՝ հույս ունենալով նրա ներուժն օգտագործել իրականացնելու իր ամբիցիոզ քաղաքականությունը տարածաշրջանում: Ու հենց իր սեփականը, ոչ թե պրոարևմտյանը: Բացի սիրիական ճգնաժամից, Անկարան դարձել է Պարսից ծոցում ծավալվող ճգնաժամի մասնակից, դաշնակից է դարձել Իրանի հետ: Առավել համոզիչ թվացող վարկածներից մեկն այն է, որ այս գործարքով Թուրքիան լուծում է ոչ թե ռազմական, այլ շատ կոնկրետ քաղաքական հարցեր՝ բարձրացնել իր կարգավիճակը ՆԱՏՕ–ում, դառնալ դաշինքի միակ անդամը (չհաշված ԱՄՆ–ն), որն ունի ՀՕՊ հզոր համակարգ: Առայժմ այսքանը»,– համարում է վերլուծաբանը:

Շարունակությունը՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում

loading...
website by Sargssyan